Hoe ga je om met afwijzing?

Laatst was ik met mijn kinderen bij Billy Bird Park Hemelrijk. Voor degene die het niet kennen; dat is een grote binnen en buiten speeltuin mét recreatieplas en er staan ook pretparkachtige attracties.
Voor de kinderen super chill.
En voor mij, ach ja, wat zal ik ervan zeggen…

Als het super mooi weer is, is het mega druk en prikkel(hemel)rijk zeg maar… Tenzij ik op het naaktstand ga liggen, daar is het super rustig én dus chill en het water is er net als bij de Blue Lagoon…
Just Saying.😊
Maar dit keer gaf ik me over aan de drukte.
Terwijl de kinderen zich dan heerlijk vermaakten op het park, heb ik me bezig gehouden met het observeren van mensen.

Hoe ouders tegen hun kinderen praten.
Hoe de jeugd van tegenwoordig met elkaar omgaat.
Hoe kleine kinderen contact maken met weer andere kinderen.
Hoe kinderen ruzie maken met andere kinderen.
Hoe kinderen huilend en onschuldig met hun snottebel troost zoeken bij hun moeder en…
Hoe kei hard die afwijzing er keer op keer is door hun moeder, vader, oma, opa en andere volwassenen die dichtbij staan.

En over dat laatste heb ik me enorm verbaasd.
Hoe vaak onderstaande onder andere werd gezegd:

  • Stel je niet zo aan (Dat kun jij als volwassene vinden, maar de beleving van het kind is heel anders)
  • Ben eens ‘groot’ (Hoezo, ben ik niet ‘groot’ als ik mijn gevoelens uit?)
  • Je moet braaf zijn (Hoezo, mag ik het kind in mezelf niet ontdekken?)
  • Bewaar je tranen maar voor later (Hoezo, ze zijn er nu toch?)
  • Niet zo snel huilen (Hoezo, ik heb toch verdriet?)
  • Wat heb je nou toch aan…? (Hoezo, mag ik niet mezelf zijn; ik vind dit een mooie mix&match)
  • Er is niks aan de hand (Hoezo, het kind huilt toch niet voor Jan Doedel?)
  • Hier heb je een snoepje (Ja lekker, maar nu is mijn probleem met mijn broertje nog niet opgelost…)
  • Niet zeuren (Hoezo, ik heb gewoon een vraag; zit er bij jou een scheet verkeerd?)

Het kind krijgt dus met deze opmerkingen de ene afwijzing naar de andere.
Het kind leert dat er geen ruimte is voor zijn of haar gevoelens.
Het kind krijgt niet de liefdevolle aandacht waar ze op dat moment behoefte aan hebben.
En natuurlijk kan het per situatie verschillen hoe je het beste kunt handelen, maar dat terzijde.

Het kind heeft als het ware een hulpvraag en wordt kei hard afgewezen.
Dit neemt het kind mee in zijn of haar verdere ontwikkeling.
En dan komt er op een bepaald moment als je volwassen bent, dat je ontdekt dat je ver van je zelf verwijderd staat.

Dat je jouw gevoelens altijd weggestopt hebt.
Dat je niet hebt geleerd om met je gevoelens om te gaan.
Dat je niet weet of je überhaupt wel kunt “voelen”.
Dat je keer op keer een afwijzing hebt gehad terwijl je om liefdevolle aandacht vroeg.

En jij bent ook kind geweest. En misschien hebben jouw ouders of verzorgers ook zo tegen jou gepraat.
Misschien heb je die afwijzing ook vaak ervaren en heb je daar nu last van.
Misschien vind je het daardoor ook lastig om je eigen koers te varen.
Of om jezelf te mogen zijn.
Of om jezelf lief te hebben. Dat is een procesje hoor…
Of om jezelf te accepteren met alles wat je in je hebt.
Of om niet meer aan andermans verwachtingen te voldoen.
Of om gewoon je leven te leiden zoals jij dat wilt; daar heb je gewoon recht op hè…

Je kunt het je ouders, verzorgers of andere voorbeelden overigens niet kwalijk nemen, want zij hebben dit ook weer geleerd van hun ouders en gehandeld naar hun beste vermogen. Zij hebben het voorbeeld wat ze hebben kregen gewoon opgevolgd.

Denk jij nou FUCK; zo ben ik eigenlijk ook opgegroeid…
Weet dan dat je elke dag het besluit kunt nemen om het anders te gaan doen.

Vind je dat lastig en weet je niet waar te beginnen?
Neem dan gerust contact met me op, dan plannen we een gratis sessie is en help ik jou op weg met een eerste belangrijke stap te zetten.
Gewoon doen hoor! Ik help je graag.

Fijn weekend, Mechie

PS 1. Op dinsdagavond 24 september a.s. geef ik weer een kickstart workshop; leuk als jij erbij bent!
De investering is mini en je gaat met flink wat stof tot nadenken naar huis. Tenminste dat zijn de ervaringen😊. Als jij denkt; ik ben hier voor “meer”, ik zeg regelmatig JA terwijl dit NEE moet zijn, ik wil rust in mijn hoofd? Be There!

Of ken je misschien iemand die dit interessant vindt; stuur dit bericht gerust door.

PS 2. Als je het leuk vindt om meer gratis tips, inspiratie te ontvangen en om mij beter te leren kennen, volg dan mijn stories op Instagram.