// Fuck! Nu zie ik mijn kinderen drie weken niet… //

Ik draai al even mee als gescheiden ouder. Dan zou je zeggen dat je wel enorm went aan de momenten dat je echt helemaal alleen bent. En dat is in mijn geval zeker waar. Soms is het zelfs lekker om even alleen met jezelf te zijn. Om te doen waar je zin in hebt zonder dat je om de haverklap maaamaaaah hoort.

Dat je alleen maar voor jezelf hoeft te zorgen.
Dat je in plaats van zes trommels ‘was’ er maar eentje hoeft te draaien.
Dat de vaatwasser maar één keer per week uitgeruimd hoeft worden in plaats van zeven keer per week (buiten de deur eten is een prima optie 😊) Nou is koken ook het verre van mijn hobby, maar dat terzijde…
Dat je geen oppas hoeft te regelen wanneer je de deur uit gaat.
Dat je niet hoeft te taxiën.
Dat je niet elke dag hoeft te verzinnen wat je gaat doen, want dat is op een vrije dag zo ongeveer het eerst wat mijn kinderen vragen; waar gaan we vandaag naar toe maaahaaammmm?
Dat je gewoon de hele dag kunt netflixen omdat je ff het goede voorbeeld niet hoeft te geven in verband met schermtijd hahahaha.
Dat je gewoon ongestoord kunt werken thuis…
Etc.

En dan toch, als HET moment er aan komt, nadat je drie fantastische weken vakantie met elkaar hebt gehad. Dat je dan toch tegen die ‘soort van wisseldag’ aan zit te hikken. Bij mij begint dat met zo’n buikpijnachtig gevoel. Meestal een dag of twee van te voren.
Dat moment blijft een raar moment.

Daarna geniet ik volop van het alleen zijn. Afspreken. Buiten de deur eten. Niks doen. Dansen met vriendinnen. Ik kan kei hard werken en daarnaast kan ik ook kei hard lui zijn. 😊. Heerlijk!
Nu spreek ik de kinderen regelmatig (lees; om de dag), dat is wel het fijne van de technologie tegenwoordig. FF facetimen met elkaar, dan voelt het of ze gewoon in de ‘buurt’ zijn.
Dat maakt het wellicht ook makkelijker. En ze worden natuurlijk ook ouder en hebben bij mij alle drie een eigen telefoon…. (ja, ik weet het… hou maar stil) Het heeft in dit geval ook zijn voordelen.

In de begin jaren kon ik me soms best eenzaam voelen. En zielig.
Iedereen op vakantie. Je kinderen. Je vrienden. En daar zit je dan in je uppie.
Dan neig je heel snel om je agenda maar vol te plannen, zodat je er niet mee geconfronteerd hoeft te worden.

Als het ware zoek je dan de veiligheid op en kies je er niet voor om weerbaarder of sterker te worden. En dat heb ik ook gedaan.
Totdat ik dacht; wat ben ik aan het doen?

Ik kan het niet eens fijn hebben me mezelf.
Ik heb met mezelf een leven lang te dealen.
Dan kan ik het ook maar beter fijn hebben met mezelf en niet iemand of iets (afleiding) nodig hebben om het op te vullen van ‘buitenaf’.

Ik kan je zeggen; het was een zure periode die ik mezelf had opgelegd destijds.
Het veilige kiezen (afleiding) was veel eenvoudiger.

Toch koos ik voor de moeilijke weg. En daardoor word je sterk, krachtig en voel je als het ware veel meer vrijheid.
Je leert bewust kiezen wat voor jou een aanvulling is in plaats van een invulling.
Mocht jij ook alleenstaande moeder zijn, alleen zijn of je alleen voelen binnen een relatie; dan ben ik benieuwd hoe dat voor jou is? En kies je dan voor veiligheid of voor weerbaarheid?
Kies je voor invulling en zoek je het geluk buiten jezelf of ga je de confrontatie aan met jezelf en op zoek naar het geluk in jezelf? Want één ding is zeker. Echt gelukkig zijn komt van binnenuit. Daar heb je geen materialisme, hoge status of wat dan ook voor nodig. Alleen maar zelfonderzoek.

Vind je dat lastig?
Of weet je niet waar je moet beginnen?

Doe dan gerust mee met de kickstart workshop op 24 september a.s. waarbij ik jou help een eerste belangrijke stap te zetten naar life changing.
Meer info vind je hier.

Of plan een gratis coachcall in, ik help je met veel liefde en plezier naar meer vrijheid en rust in je hoofd.

PS volg je me al op Instagram Hier deel ik dagelijks de stories of my life met tips, inspiratie en fun.

#feelgoodandshine